Tas vergeten in de trein

‘Nog 1 minuut’, denk ik, als ik naar perron 8 ren. Dat moet ik kunnen halen en ik sprint de trappen op. De trein staat er nog en ik spring er snel in. Gelukkig, net gered.

Ik ben op weg naar huis om de feestdagen te vieren. Na een drukke dag op kantoor kan ik nu eindelijk even tot rust komen in de trein. Ik zet de grote tas, vol met cadeaus, op de lege stoel naast me neer. Ik verheug me op de kerstdagen, gezellig met mijn ouders en ons eigen gezin. Cadeautjes onder de boom, heerlijk eten, maar het is vooral het samenzijn waar ik naar uitkijk.

Bij het volgende station stroomt de trein verder vol. ‘Is deze vrij?’ vraagt een vrouw en ze wijst naar de stoel naast me waar de tas met cadeautjes op staat. Ik pak de tas en probeer deze boven mijn hoofd in het bagagerek te proppen. Het lukt niet, de tas is te groot. Dan maar tussen de banken, daar is meer ruimte. Inmiddels is de trein weer gaan rijden. Nog een half uurtje en dan ben ik er. Het is warm in de trein en ik dommel een beetje in.

‘Het volgende station…..’, wordt er ineens omgeroepen en ik schrik wakker. Zijn we er al? De trein staat al stil. Ik spring op en haast me naar de deuren die opengaan. Er stappen al mensen uit en ik moet me nog meer haasten. Net op tijd ben ik buiten. De deuren achter me zoeven alweer dicht. Opgelucht haal ik adem. Gehaald.

‘Mijn tas’, denk ik ineens en het zweet breekt me uit. Mijn tas met alle cadeautjes ben ik vergeten. Ik draai me om en kijk naar de wegrijdende trein. ‘Mijn tas’, roep ik nog, ‘mijn tas met alle cadeautjes  staat nog in de trein’, maar het heeft geen zin meer. Wat nu?

‘Op dit station is geen NS Service & Tickets winkel’, vertelt de medewerker van de NS die ik aanklamp. ’U kunt naar de Klantenservice bellen’. Terwijl de telefoon overgaat, realiseer ik me dat dit geen zin heeft, want de trein is nog maar net weg. De vriendelijke mevrouw van de klantenservice vertelt me dan ook dat als de tas gevonden wordt, deze opgehaald kan worden op het station waar hij gevonden is. Na 5 dagen gaan gevonden voorwerpen naar het centrale depot in Utrecht. ‘Dat kan dus nog wel even gaan duren’, verzucht ik.

Ik ben de wanhoop nabij.  Zonder cadeautjes kan ik echt niet thuiskomen. Ik hoor mijn vrouw al zeggen: ‘Hoe kan je je tas nu in de trein laten staan?’ Ineens schiet de winkelstraat op weg naar huis in mijn gedachten. Als ik opschiet, zou het voor sluitingstijd moeten lukken. Ik spring de auto in en rijd er naartoe. Ik snel achtereenvolgens de speelgoedwinkel en de parfumerie in. Terwijl ik afreken bij de slijterij hoor ik dat er een e-mail binnenkomt op mijn telefoon. ‘Hè?’ denk ik, terwijl ik het mailtje lees. ‘Nou ja, zeg…’, mijn tas is gevonden.

Degene die mijn tas heeft gevonden, heeft de sticker van TriqQR gescand die ik erop had geplakt en zijn telefoonnummer achtergelaten. Als ik ongeveer tien kilometer omrijd, kan ik de tas gelijk komen halen. Super! Bij het opgegeven adres woont een gezin met twee jongens in dezelfde leeftijd als die van ons. Ik kijk even stiekem de woonkamer in, maar zie onder hun boom geen cadeautjes liggen. Als de man mijn tas overhandigt, haal ik er vier cadeautjes uit. Twee pakjes met speelgoed, een lekkere fles wijn en een grote doos chocolade, weet ik. ‘Bedankt voor de moeite’, zeg ik. ‘En prettige kerst.’ De man kijkt me verbouwereerd aan en bedankt ook mij hartelijk.  Ben ik toch een beetje Kerstman, denk ik, terwijl ik met een gelukzalig gevoel naar huis rijd.

TriqQR … wat heb jij te verliezen?

 

Laat TriqQR je helpen om je verloren spullen terug te vinden!